Uwaga! Ta strona używa plików cookies (tzw. ciasteczka), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Dowiedz się więcej

Zapraszamy na kolejną odsłonę prezentacji tekstów w ramach konkursu "Nasuwane słowami" o golińskich hafciarkach. Dziś dla odmiany będzie wiesz autorstwa Marty Borowskiej.

„Tak  snuje się życie…”

 

Gdy wieczór późny, późna godzina

Dziewczę w sieni siada

Powiadać zaczyna…

Do drzwi ktoś puka,

Wchodzi jedna i druga,

Siadają w kole-

W dłoń biorą tamborek

A nić?

Jak pajęczyna…

Haft z rąk wypływa

Jak modlitwa

Pacierze plecie…

 

Plecie

Przed siebie dziewczyna…

Że zamążpójście tak blisko,

Że w polu roboty nie mało,

Że żyć by się chciało!

Nie marzą o świecie,

Nie myślą o świcie,

Tkają tylko dłoń w dłoń-

Znakomicie.

Snują i snują

Jak snuje się życie

 

Gdy babka zapyta-

Co snujesz kochana?

Odpowiem snuję

Historię dla Was!

 

Dla tych co patrzeć chcą,

i piękna się uczyć,

Tak usiąść pod gruszą,

i oczy nacieszyć!

 

I patrzy na nas

Helenka- Jaśnie Pani

Sama też siada

Do pracy z nami.

Na ołtarz Matki,

Na zaślubiny,

Dla młodej dziewczyny

Powstaje piękny haft z Goliny.

 

Tak myślę sobie,

Niech ta tradycja

Nie zginie

I niechaj Kwitnie

U mnie

W Golinie !

Niech dalej Tkają dłoń w dłoń

Znakomicie.

Ciągle snują i snują

Tak jak snuje się życie…

 

 

P.S.

 

Serce , jak wiesz  to życie

Szanuj i wspieraj swą małą ojczyznę!

Pamiętaj, co dałeś dzisiaj

Jutro przypomni historia!

Marta Borowska

Tomek Jankowski, 07.08.2020 13:09

1, 171


Komentarze:

#1. Maria: 07.08.2020 17:43

pięknie, pozdrawiam

Dodaj komentarz